Persoonlijke reisverhalen: Het nastreven van mijn grote droom

Het volgen van mijn droom:

Het was ergens in mei in het jaar 2015, ik had te kampen met een zware depressie. Was net uit mijn relatie gestapt ‘waar wij beide ons geluk niet in konden vinden.’  Ik wist niet goed wat ik met mijn leven aan moest en waar ik aan kon beginnen.
Al jaren had ik een grote droom, de wens om een grote reis te gaan maken, een groot avontuur ver van Nederland vandaan.

‘ In deze blog vertel ik jullie hoe ik met een depressie toch mijn dromen achterna ging. Dat het uiteindelijk m’n hele leven zou veranderen nee, dat had ik natuurlijk nooit gedacht.’

In 2011 had ik al kennis mogen maken met het verre Azië, samen met mijn beste vriend gingen wij via een georganiseerde reis drie weken naar Thailand. Mijn grote droom bleef echter bestaan en dat was om meer voor het echte werk te gaan.
Een verre lange reis, een avontuur met mijn backpack op mijn rug, geen planning maar een reis waarbij ik zelf de gids zou zijn.
Ondanks dat ik op dat moment nergens meer van kon genieten en niet wist wanneer en hoe ik van mijn klachten af kon komen, bleef die grote droom steeds weer in mijn gedachtes rond spoken.
Echter durfde ik het op dat moment niet aan om helemaal alleen op reis te gaan.
zo angstig, somber en onzeker wat ik toen was.’
Precies rond die periode kwamen er vlogs van een nederlandse meid Ivana online, zij ging het avontuur met zichzelf aan ‘ eerste reis naar Indonesië’ en legde alles op Youtube vast.
Ik volgde haar filmpjes elke dag en langzaam werd mijn angst om alleen te gaan steeds een stukje kleiner.
Deze vrouw had mij zo geïnspireerd om ook het avontuur met me zelf aan te gaan. Mijn vliegtickets naar Indonesië en China werden geboekt. Voor Indonesië had ik nog niks vast staan. ‘natuurlijk wist ik in grote lijnen welke eilanden ik wilde gaan bezoeken en wat ik allemaal graag wilde zien.’ Het zou een goede voorbereiding zijn voor het echte werk China. China was echter een heel ander verhaal, deze reis had ik helemaal uitgestippeld. De meeste hotelovernachtingen, treinreizen en een binnenlandse vlucht waren al geboekt.


In die zes maanden genoot ik zover ik kon van het voorbereidings werk, maar ook speelde er soms grote twijfels op en zelfs de gedachte om helemaal niet meer gaan.

‘Hoe kon ik een reis gaan maken terwijl ik depressief was, kon ik dit allemaal wel aan, zou het niet te veel gevraagd zijn. Was het überhaupt wel slim om juist nu ik ziek was te gaan?’

Nog geen maand voor mijn reis vond mijn tweede gesprek bij mijn dokter plaats en gaf ik aan dat ik zo niet veder kon gaan, hij schreef mij antidepressiva voor en ook bespraken we de voor en nadelen van mijn aankomstige plannen.
Zelfs nog een paar dagen voordat mijn grote reis plaats zou gaan vinden dacht ik eraan om alles te annuleren, hoe slecht ik me toen ook voelde besloot ik toch om maar gewoon te gaan.

‘Mocht het tegen vallen, mocht het allemaal niet gaan, dan kon ik altijd weer eerder naar huis terug keren.

1 September was de grote dag, ik zat in het vliegtuig onderweg naar Jakarta.
Eindelijk ging mijn grote droom van start.
Om even alles in het kort samen te vatten: ik begon mijn reis op het eiland Java en reisde vervolgenS door naar Bali, Nusa Lembongan totdat ik op Gili Trawangan aankwam.
Dit eiland heeft mijn hele leven verandert, hier werd ik verliefd op een jongeman die in het hostel werkte waar ik verbleef. Mijn laatste 1,5 week spendeerde wij elke minuut van de dag met elkaar. Op het vliegveld namen wij afscheid en ging ik weer een nieuw avontuur aan. Na 5 dagen in Hongkong door gebracht te hebben was het tijd om naar China te gaan. Alleen heb ik China nooit gezien, op het allerlaatste moment besloot ik om terug te keren naar de man op wie ik verliefd was geworden. De rest van mijn vakantie brachtte wij samen met elkaar door. Zo onstond het begin van een mooi liefdes verhaal.


‘ Er is nog zoveel te vertellen over mijn eerste reis, in een andere blogpost vertel ik jullie graag de rest over mijn indrukwekkende avonturen.’

Ondanks dat ik met een depressie op pad ging en niet zeker wist of ik dit wel  aan kon, heeft het in m’n geval heel goed uitgepakt en heeft het ook zeker geholpen bij mijn herstel.
De medicijnen (die ik op doktersadvies 5 maanden lang elke dag moest slikken) slikte ik uiteindelijk maar een gedeelte van mijn reis. Nadat ik verliefd was geworden besloot ik om hier acuut mee te stoppen.
‘Ik voelde me namelijk een heel ander mens, ik was euforisch en overdreven blij.’
Omdat ik niet wilde dat mijn vriend mij anders zou leren kennen dan hoe ik daadwerkelijk was, nam ik de keus om zonder medicijnen verder te gaan, en tot mijn verbazing belande ik niet in een diep zwart gat.
Langzaam begon ik me weer de oude ik te voelen ‘ met natuurlijk soms een mindere dag.’
Een paar weken/maanden na mijn indrukwekkende reis kon ik pas echt zeggen ‘dat ik mijn depressie mijn ziekte had overwonnen.’

‘Natuurlijk hoeft dit niet voor iedereen positief uit te pakken, en raad ik je ook zeker niet aan om meteen een reis te gaan boeken omdat je zo misschien van je depressie afkomt. Als je deze ziekte hebt zoek dan altijd proffesionele hulp, vergeet ook niet dat je niet de enige bent die met deze klachten kamt. Ook jij er mag wezen en ook jij hebt recht op een leven vol met geluk.’
Voor mij was dit (achteraf gezien) de juiste keuze, de eerste stap naar een leven met weer wat (meer) geluk.

‘ Wat ben ik blij dat ik dit avontuur met me zelf aan ben gegaan, het heeft me zoveel gerbacht het heeft zo veel met me gedaan. Ik ben nu echt gelukkig en dat is het gene waar het in het leven uiteinlijk om gaat.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *