Depressie: Leven met een depressie

De dagen zijn donker en grauw, de dagen duren lang en gaan soms zonder ook maar iet te doen toch snel aan je voorbij.
Vaak breng je de meeste uren door in bed, of zit je starend voor je uit te kijken. Soms gieren de gedachtes door je hoofd maar soms is het ook helemaal leeg, stil en dood. Huilen en een hoop verdriet, maar waarvoor precies dat weet je niet. Het maakt je meer onzeker je krijgt een ondankbaar gevoel, waarom sta je zo in het leven zonder een duidelijke reden hiervoor?
Je weet niet goed waarom je dit ervaart of misschien heb je wel heel veel nare ervaringen in je leven meegemaakt. Het doet er ook niet veel toe waarom jij je zo voelt, het is in feite een ziekte die jou getroffen heeft.

De dagelijkse normale dingen zijn al een stap teveel, hoe erg je erover in kan zitten om enkel de deur uit te gaan voor bijvoorbeeld een simpele boodschap. Geen zin meer om te eten, geen zin om te koken, nergens geen zin in. Het is niet eens zo zeer dat je er geen zin in hebt, het kost je gewoonweg te veel energie, je hebt er geen kracht meer voor, je voelt je te zwak. Met een depressie leef je eigenlijk ook in een zwart diep gat. Een leeg en somber bestaan, geen vreugde en plezier, alles wat je lief was dat voel je met een depressie (haast) niet meer. Je verwaarloosd je zelf, je doet jezelf zoveel tekort. Wat eerst zo belangrijk voor je kon zijn, kost je nu alleen maar veel kracht wat vergaart gaat met verdriet en pijn. Negatieve gedachtes zijn er in overvloed, niks maar dan ook helemaal niks voelt nog goed. Een dag te hebben overleefd voelt al als een hele opgaven, want vaak denk je bij je zelf was je maar niet meer op deze aarde. Toch houd het je tegen om wat voor reden dan ook.

Het leven lijkt een hel, een hel hier op aarde, je begrijpt niet waarom je hier bent, wat je hier doet en in de meeste gevallen wil je alleen maar verlost zijn van de pijn.

De mensen om je heen, degene die je zo dierbaar zijn, zij begrijpen dit vaak niet, ookal zien ze wel jouw pijn en verdriet. Neem het ze niet kwalijk en trek het je zelf ook niet teveel aan, iemand met een gezonde geest snapt het in de meeste gevallen gewoon niet. Maar laat dit je ook niet tegen houden en blijf er toch met de mensen die je vertrouwd zijn over praten. Vertel ze wat je dwars zit, laat ze weten dat je niks hebt aan verwijten, het enige wat je hoopt te vinden is een klein beetje begrip.
Een knuffel, een luisterend oor of enkel maar de woorden ‘ik ben er voor je hoor’.


Lieve lezers die momenteel te maken hebben met een depressie en het idee hebben hier niet meer uit te kunnen komen, geef niet op, blijf sterk. Jij mag hier ook zijn jij bent het net als ieder ander ook waard om gelukkig te zijn. Probeer je laatste kracht bij elkaar te verzamelen en ga opzoek naar professionele hulp, geloof me om hier zelf uit te komen lukt je (in de meeste gevallen) niet. Je heb net dat ene steuntje nodig om weer aan je zelf te kunnen gaan werken. Wees niet bang om hulp te vragen, wees juist trots dat je dit gevecht met jezelf aan durft te gaan, dat je wilt gaan werken aan een betere toekomst voor jouw eigen bestaan. Er komt namelijk weer een dag dat je weer van de kleine dingen in het leven kan genieten, dat je er weer graag op uit gaat, dat je weer kan lachen en stralen, dat jij je weer sterk voelt en zin krijgt in nieuwe uitdagingen.
‘Er komt weer een dag dat jij dankbaar bent met dit leven, dankbaar dat je een kans heb gekregen op dit mooie bestaan.’


Het leven duurt zo kort, tekort om alleen maar te leven omdat het moet. Het leven is ook zo bijzonder met alles wat het je te bieden heeft, het leven is te mooi om het zomaar aan je voorbij te laten varen.

 

Lieve jij, jij die met een depressie kamt, ik weet wat je voelt ik weet hoe moeilijk je het momenteel hebt. Ik heb in het zelfde schuitje gezeten, het lijkt alweer lang geleden te zijn en moet je eens kijken hoe ik nu in het leven sta en weer kan genieten van alles om me heen.
Toen ik ziek was was kon ik me niet voorstellen om me ooit weer goed te gaan voelen, maar na een lange pijnelijke weg te hebben afgelegd kan ik vol trots zeggen dat ik gelukkiger ben dan ooit te voren.

‘Deze site staat vooral in het teken van positiviteit en het vinden van geluk. Maar daar hoort in mijn ogen ook een stukje van mijn verleden bij, geluk is namelijk niet altijd vanzelfsprekend. Deze blog,  zijn mijn hersenspinsels hoe ik over een depressie denk. Het is in gedichtsvorm geschreven om even een klein maar krachtig voorbeeld te kunnen geven. Ik wil namelijk nog veel meer over dit onderwerp kwijt, in de toekomst zal ik hier meer informatief over gaan schrijven. Een depressie komt zovaak in de wereld voor en toch is het op bepaalde vlakken nog steeds een taboe. Met mijn persoonelijke verhalen hoop ik een inspiratie voor andere te kunnen zijn, om net dat beetje extra kracht te kunnen geven om te vechten en te strijden naar een beter leven. Al is het alleen maar om je te laten beseffen dat je echt niet de enige bent.’

Jij, mooi en bijzonder mens. Jij heb net zoveel recht als mij en als ieder ander om ook (weer) gelukkig en tevreden met je zelf en met het leven te zijn. Ik hoop oprecht dat je ogen op een dag zullen openen en dat je inziet dat ook  jij er mag zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *