Het vinden van een mooie trouwjurk, was zo makkelijk nog niet

Toen ik nog in Nederland woonde ver weg bij mijn vriend vandaan (inmiddels man) hadden wij het al vaak over onze trouw plannen gehad. Natuurlijk omdat we dat vooral wilde maar ook omdat het op bepaalde vlakken makkelijker zou zijn. Mijn man is moslim en heeft een heel ander cultuur, ‘volgens zijn cultuur is het eigenlijk niet toegestaan om  met een vrouw samen wonen of bij elkaar slapen als je nog niet met elkaar getrouwd bent.’ Ook kom je als je getrouwd bent met iemand uit Indonesië  in aanmerking voor de wifekitas (dit houd in dat je een heel jaar lang in het land mag blijven) en bespaar je uiteindelijk veel gedoe en geld met het geregel van je visum. (even voor de duidelijkheid ik heb mijn wife kitas nog niet, omdat na het trouwen voor de moslimwet mijn papieren waren verlopen, ik ga hier dus nog achteraan.) Ik had uit voorzorg mijn documenten uit Nederland al meegenomen zodat ik in aanmerking kon komen om te trouwen. Echter hadden wij  er voorgekozen om het huwlijk toch nog even uit te stellen, maar na 2 maanden toch besloten dat wij er echt klaar voor waren en niet  langer meer wilde wachten.  Dat hied dus in dus dat we maar 2 weken de tijd hadden om alles voortebreiden en te regelen. Normaal gesproken heb je maanden van te voren alles al vast staan en is je trouwjurk al uitgekozen en dan ervaar je alsnog veel stress, je kan dus wel nagaan hoe gestresst wij toen wel niet waren. Wij wilde voor een simpel maar toch tradtioneel huwlijk gaan, we trouwde bij he KUA kantoor (Kantor Urusan Agama). In die twee weken tijd waren we naar Bali geweest om daar de juiste papieren te krijgen en moesten we nog wat dingen regelen om het huwlijk aan te kunnen gaan, zo werd er een medische testen bij ons gedaan en  waren  er nog meer procedures. We moesten nog wachten op de goedkeuring en  pas  twee dagen voor het huwlijk krEGen wij bericht dat we mochten gaan trouwen, de trouwdatum kon niet meer worden verzet omdat  omdat mijn papieren uit Nederland dan al verlopen zouden zijn. Ik had dus uiteindelijk maar twee dagen de tijd om mijn jurk te vinden, volgens mijn vriend geen enkel probleem ‘want er zijn hier genoeg winkels die traditonele jurken verkopen.’ ik had dus een beetje hoop. ‘Maar kom op he jongens, wat zijn twee dagen nou?’ Al snel kwam ik er tijdens mijn zoektocht achter dat het niet makkelijk was om een mooie jurk te vinden. De eerste jurk die ik paste zag er al in mijn ogen niet mooi uit ‘maar volgens andere was dit een normale tradtionele jurk.’ toch deed ik hem even aan om te kijken hoe het stond ‘ik voelde me een clown, het leek alsof ik een jurk voor carnaval had gevonden’. De jurk was wit met kant, met gele en bruine tule, de jurk was te kort bij mijn armen en sloot niet mooi om mijn middel aan. Met toch nog een beetje positieve hoop gingen we naar meerdere winkels, waar ik er inderdaad dachter kwam dat het aanbod bijna overal het zelfde was. De moed zakte in mijn schoenen en van binnen kon ik wel huilen, ik besefde me dat de kans groot was dat ik er niet mooi uit zou gaan zien tijdens het trouwen.

‘Je hebt zoveel verschillende tradtionele jurken, sommige zijn mooi en sommige zijn minder mooi maar staan vaak wel erg mooi bij een indonesche vrouw. Maar bij een westerse vrouw  met blond haar en die een stuk langer is dan de gemiddelde aziatsche dame, loop je met zo’n jurk gewoon echt voor paal’.

 

We kwamen ook nog bij een echte trouwzaak waar ze mooie prinsessen jurken hadden, maar dat zou weer iets teveel van het goede zijn omdat ons huwlijk simpel en eenvoudig zou zijn. Ook moest mijn jurk aan bepaalde voorshriften voldoen, omdat het een moslimhuwlijk zou zijn. We hadden het voor dee dag maar opgegeven en dat betekende dat ik nog maar 1 dag de tijd had totdat mijn huwlijk plaats zou gaan vinden. Maar die avond kwam mijn vriend op het idee om bij een vriend van hem langs te gaan en tot mijn grote wonder had hij een nicht die trouwjurken verhuurde, hij liet een paar ‘foto’s zien en ik was meteen verkocht. De volgende dag gingen we de jurk bekijken en gelukkig sloot hij ook nog eens goed om mijn lichaam aan, de mouwen waren net een stukje te kort, maar dat mocht te pret niet drukken, ik kon namelijk eindelijk gaan trouwen in een prachtige jurk waar ik me mooi en gelukkig in voelde.

De volgende ochtend werd mijn make-up door deze zelfde vrouw gedaan en zag ik er prachtig uit op mijn trouwdag.

Wat was ik blij en opgelucht dat ik uiteindelijk toch nog op tijd (wat zeg ik? ik bedoel op het laatste moment) iets moois had gevonden, het was een prachtige dag, ondanks dat er niemand van mijn familie en vrienden bij waren en het heel anders ging dan hoe wij dat gewend zijn was het voor ons toch een droomhuwlijk. Erg Cliché maar het was de mooiste dag uit mijn leven.

‘in een andere blog vertel ik wat je allemaal nodig hebt om in aamerking te komen om inIndonesië te kunnen trouwen, ook vertel ik in weer een andere blog hoe mijn (bijzondere, aparte) trouwdag was verlopen!’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *