Weer terug van weg geweest!

Ik ben weer terug van weg geweest of kan ik het eigenlijk wel zo noemen? Toen ik deze site begon (alweer heel wat maandjes geleden) poste ik maar een paar blogs en liet het vervolgens een hele lange tijd van me afweten, dus eigenlijk komt het er op neer dat ik niet terug ben van weg geweest maar dat ik eindelijk begin met het gene waar ik toen mee wilde starten. Een nieuwe kans die ik met beide handen aan pak! Dit keer ga ik het anders doen en wil ik er echt iets van gaan maken. Ik was deze blog gestart omdat ik graag mijn avonturen wilde delen uiteindelijk zijn er heel wat avonturen en mooie gebeurtenissen bij gekomen maar zoals je vast al heb gemerkt ben ik het vergeten met jullie te delen. Vergeten of was het meer laxheid? Ja ga maar van het tweede uit ‘ik ben een meid die soms nog eens schop onder haar kont nodig heeft.’ ideëen en inspiratie heb ik altijd wel genoeg helaas pakt het uitwerken iets minder uit, maar vanaf vandaag breng ik daar verandering in en ga ik weer met een postieve mind aan de slag.

In mijn intro kan je lezen dat ik mijn normale leventje ingeruild had voor een leven op een prachtig eiland maar inmiddels ben ik alweer een paar maanden in mijn geboorte land.

Nee, het is allemaal niet mislukt.. Het heeft namelijk een hele goede reden waarom ik terug gekeerd ben naar Nederland. Begin Juni werden wij blij verrast met mijn zwangerschap ik was toen net een paar weekjes zwanger samen met mijn man werd er besloten dat ik nog even voor 3 maanden in Nederland aan het werk zou gaan en vervolgens zou ik terug keren naar Lombok om daar te gaan bevallen. Soms heb je niet voor het zeggen hoe het allemaal verlopen zal gaan en zorgde de aarbevingen op Lombok ervoor dat ik nu nog steeds hier in Nederland ben. Na een onzekere tijd hebben mijn man en ik besloten om voor de meest veiligste weg te kiezen en laten we de geboorte van onze dochter in Nederland plaats vinden. Dat betekent wel dat ik mijn geliefde al 4 maanden moet missen maar dat is iets waar we maar mee moeten dealen. De positieve kant van dit verhaal is dat hij wel naar Nederland komt en eindelijk mijn familie en vrienden kan gaan ontmoeten.

Soms gebeuren er dingen in het leven die achteraf gezien misschien wel  zo hadden moeten zijn, eerlijk gezegd had ik het liever allemaal anders gezien maar wat er met de natuur gebeurt heb je niet in de hand. Achteraf gezien is het heel erg goed dat ik momenteel nog steeds werkzaam ben in Nederland, ons reis buro die net opgezet was en een beetje lekker begon te lopen ligt er nu maar stilletjes bij aangezien er momenteel niet zoveel toeristen te vinden zijn op Lombok. Het is dus toch weer een grote stress minder omdat ik alsnog voor een inkomsten kan zorgen. En dat niet alleen het was ook geen goed idee geweest om als zwangere vrouw weken lang in een tentenkamp te moeten leven. Helaas was dit voor de meeste inwoners van Lombok wel nodig, mijn man en zijn familie hebben weken lang geslapen in een tentenkamp zonder ook maar een enkele keer te klagen ‘Wat ben ik toch trots op hem!’.

Ergens is het toch wel heel erg goed en fijn om terug in Nederland te zijn.

Hoe straks verder? Mijn man komt mij straks voor 2,5 maand opzoeken zodat hij aanwezig kan zijn bij de geboorte van ons kindje en daarna moet hij (Helaas, wel alleen) weer terug omdat zijn visum dan is verlopen. Als onze kleine meid drie maanden is zal ik samen met haar terug keren naar Lombok en zijn we weer klaar om ons leven daar met elkaar op te gaan bouwen.

Dit was even een korte update over hoe het er nu in mijn leven voor staat.

Wat ik nu van plan met deze site?
Ik ben van plan om dagelijks een recept te posten ‘want oh man, wat heb ik de laatste tijd toch heerlijk gekookt en gegeten. Ook wil ik graag op de persoonlijke tour verder, dat was de reden waarom ik deze site begonnen ben, ik wil graag mijn persoonlijke reisverhalen en gebeurtenissen delen.. Want geloof me sinds ik een geliefde hebt op Indonesie heb ik echt een heel spannend leven!

De foto bovenaan is van het prachtige strand op Lombok, het eiland waar ik 9 maanden heb gewoont en waar ik straks weer naar terug zal gaan, dit keer niet alleen met mijn man maar samen als gezin!

Tot snel maar weer! Liefs, Sanne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *